1 Step Coaching

Zondagavond, we hebben de planning voor de komende week besproken, het huishouden is gedaan en terwijl de granola in de pan bakt, schiet mij ineens een gesprek van vanmorgen te binnen. Het ging, ongeveer, als volgt: Lief: Wat zit er in dat flesje met plantenvoeding eigenlijk? Ik: Uhm plantenvoeding, hoezo? L: Dus daar zit verder niet iets giftigs in ofzo? Ik: Nee, niet dat ik weet. Maar wat is ermee? L: Hij lag namelijk in het kastje … (abrupte onderbreking)  Ik: Hoezo, hij lag in het kastje? Hij kan daar gewoon staan. L: Nou niet op die plek blijkbaar, want hij lag dus en hij kan er niet staan. Maar in ieder geval (…) Ik: Nee, hij moet daar gewoon kunnen staan. Waarom stond hij daar niet? L: Dat weet ik niet, maar in ieder geval hij lag dus. En toen is hij gaan lekken in het kastje. … … Ik: Ah, oke. Dat is niet erg denk ik. Er zit niets giftigs in. Alleen plantenvoeding. L: Oké, dat is mooi :). Buiten de omweg die we maken in dit gesprek, bedacht ik me tijdens het bakken dat...

Nog een, in mijn overtuiging, prachtige vooronderstelling vanuit NLP is: ‘Je hebt alle hulpbronnen in huis om je doel te bereiken.’ Vaak loop je er echter nogal eens tegenaan dat je geen idee hebt welke bronnen je nu eigenlijk in kunt zetten. Of weet je überhaupt niet welke hulpbronnen je eigenlijk in huis hebt. Zo merkte ik tijdens het Pinksterweekend maar weer eens dat hoogte en ik geen vrienden zijn. En ook nooit gaan worden. Met het mooie weer voor de deur hadden we besloten om nu toch ècht eindelijk de kozijnen achter een opknapbeurt te geven. Ook de deuren, die nu nog steeds een vage bruine kleur hadden, moesten wit gaan worden. Met het doel: ‘Alles wordt zo prachtig als we in ons hoofd hebben’, begonnen we aan de schilderklus. En wat is het toch fijn als je weet dat het heel mooi gaat worden…   …Anders zou je er nooit aan beginnen.  Maar goed, terug naar die hoogte. Want dat was een probleem dat in de weg stond van het doel. Zodra ik op een ladder moet gaan s...

Hoewel dit misschien klinkt alsof je een robot bent, is dat niet wat er mee bedoelt wordt. Oh ja en trouwens: Hoi! Lang niet gezien ;). De afgelopen weken waren bijzonder druk en overall bijzonder te noemen trouwens. Een periode waarin we bewust afstand van elkaar moeten houden, in plaats van elkaar opzoeken en daar steun uit kunnen halen. Juist daarom is het belangrijk om te begrijpen dat je lichaam en geest samenwerken.  Je herkent het vast wel: Je hebt hard gewerkt en komt thuis met hoofdpijn. Of je bent ergens zenuwachtig voor en je bent misselijk van de spanning. Je weet het al in je hoofd en daarbij voel je het ook nog eens in je lijf. Maar veel vaker begint het andersom en ik zie om me heen dat mensen die signalen niet oppikken, of liever negeren. En dat kan grote gevolgen hebben.  Wanneer je langere perioden van druk ervaart reageert je lichaam hierop. Omdat de situatie niet spannend genoeg is om heel even hele erge buik- of hoofdpijn te krijgen, is het een ...

Geregeld vragen mensen aan mij of je altijd terug moet gaan in je verleden in coaching. Het antwoord daarop is: Nee, dat hoeft niet. Echter, veel mensen lopen in het nu tegen zaken aan die in het verleden veel hebben opgebracht. Je bent immers wie je bent doordat je de dingen hebt gedaan zoals je ze hebt gedaan. Kijk eens goed naar de eerste zin van de uitleg: Veel mensen lopen in het nu tegen zaken aan die in het verleden veel hebben opgebracht. Sta je daar wel bij stil als je nadenkt over jouw ‘probleem’? Vaak zijn we geneigd om gedrag van onszelf harder te veroordelen dan wanneer een ander het zou doen. En daarbij verliezen we ook uit het oog wat het ons gebracht heeft. Zo kan een lakse houding voortvloeien uit bescherming ( in je eerste relatie was je partner extreem veroordelend, jouw reactie daarop kan zijn dat je liever niets meer aanpakt). Of juist het tegenovergestelde, sterk controlerend gedrag kan een manier zijn om te kunnen omgaan met spanning in het gezin (van herko...

Wat is nou eigenlijk je doel en waarom? Misschien ken je het wel, misschien ook wel niet trouwens. Je wilt iets bereiken, laten we zeggen dat je wilt beginnen met sporten. Je hebt je ingeschreven bij een dame in een strakke legging, (die er in jouw ogen bijzonder goed uitziet) en direct je eerste training gepland. Je weet namelijk dat als je dat niet doet, je nooit die sportschool weer in gaat. Vol goede moed begin je aan je training, je vindt het leuk, je verliest een have kilo. En na 3 weken trouw twee keer per week sporten komt er iets tussen. Je gaat een keertje niet. De keer erop wordt het al lastiger. Dan ga je nog een keer en ineens ben je 4 weken verder en ben je ‘verloren’ en ‘heeft het toch allemaal geen zin meer’. Herkenbaar? Veel van de plannen die we maken zijn doelloos. Daarmee wil ik niet zeggen dat ze zinloos zijn, je er toch gewoon maar niet aan moet beginnen of een andere uitvlucht. Nee, wat ik ermee wil zeggen is dat ze geen doel hebben. En dat hebben ze niet, omd...